Kattapa

ถ้าบอกคุณว่าผมคนหนึ่งเชื่อในเรื่องราวของความน่าจะเป็นที่แสนจะอ่อนไหว เชื่อในโอกาสและเวลาที่จะผลักดันให้เราได้พบ เจอ จาก พราก หรือ ทำสิ่งใดสิ่งหนึ่งอย่างที่คาดคิดฝัน เวลามักจะเลือกที่จะเล่นกลกับเราเสมอ  กับผมเองก็เช่นกัน ถ้าหากบอกว่า ผมเห็นเรื่อง Ossan’s Love ผ่านตาหลายครั้งทาง Neflix เคยดูตัวอย่างแล้วก็พบว่า เรื่องดูเกินจริง ไม่สมเหตุสมผล แถมดูตลกไร้สาระ ผมเลยข้ามผ่าน แล้วใช้เวลากับสิ่งที่เราชอบอย่างสารคดีต่าง ๆ หลายคนอาจจะพูดว่า ทำเป็นคนมีสาระ จริงจังไปได้ ก็อาจจะจริงอย่างเขาว่า แต่วันหนึ่งเรื่องราวอาจจะเปลี่ยนไป วันที่…

กลางปี 06 เกิดการเปลี่ยนแปลงใหญ่ที่มีผลต่อคุณภาพชีวิตของผมถึงทุกวันนี้ นั่นคือเอ็นเข่าทั้งสองข้างของผมฉีก อันเนื่องจากการเล่นกีฬา คุณหมอได้ขู่ว่าผมอาจจะแย่ และมีปัญหากับการเดินหลังจากนี้ และนั่นคือ แรงผลักดันที่ทำให้ผมเริ่มต้นการดั้นด้นเดินเท้าไปในที่ซึ่งถ้าชีวิตเราต้องเดินไปถึง ผมก็จะไป แล้วนั่นคือการตัดสินใจไปภูกระดึง ภูกระดึงเป็นบทเรียนแรก ๆ สำหรับผู้ที่คิดจะแบกเป้เดินเท้า เขาว่ากันว่า ด้วยเหตุของความง่ายต่อการเดินทาง ซึ่งผมก็ไม่เห็นด้วยสักเท่าไร แต่สำหรับการเดินทางครั้งแรกแล้ว การนั่งรถประจำทาง หลับ  ๆ ตื่น  ๆ ด้วยความรู้สึกของขนาดตัวที่ใหญ่เกินเบาะ เป็นเรื่องที่ไม่สนุก และด้วยความไวต่อแสงและเสียง ผมมีครบทั้งผ้าปิดตาและที่อุดหู ค่ำคืนก็ไม่ได้เลวร้ายนัก…

ทุกเดือนตุลาคมของทุกปี วัดพระสมุทรเจดีย์ จะมีจัดงานประจำปี วัดซึ่งสร้างบนผืนดินซึ่งเคยเกาะกลางเจ้าพระยา ในรัชกาลแห่งองค์พระเลิศหล้านภาลัย รัชกาลที่สอง ในปี 1827–1828 ซึ่งในปัจจุบันนั้น แผ่นดินได้ติดเชื่อมกับเกาะกลางน้ำเป็นที่เรียบร้อยแล้ว งานประจำปีของวัด ก็คืองานวัดทั่วไปนั่นแหละ ไม่มีอะไรแปลกและแตกต่าง ที่จำได้อย่างเดียวคือผมไปงานนี้กับใครสักคนที่ิดูพิเศษและมันก็ทำให้วันนั้นดูพิเศษขึ้นมาได้ ในงานก็มีอาหาร ของกินเล่น เครื่องดื่ม และการละเล่น และอย่างที่หมายถึงไม่ได้มีอะไรพิเศษ แปลก แตกต่างออกไปเลย นอกจากความแออัด เลอะเทอะ และ เสียงดังอย่างน่าเบื่อ แต่ในงานก็มีสิ่งหนึ่งทีเตะตา นั่นคือชิงช้าสวรรค์ ผมเป็นสิ่งมีชีวิตหน้าโง่ที่กลัวความสูงอย่างหนัก…