ยินดีต้อนรับสู่คืนอันอับโชค
บางทีผมก็ไม่รู้นะว่าผมรู้สึกอะไรอยู่แค่รู้สึกรู้สึกได้ถึงความใช่รู้สึกถึงความเคลื่อนไหวรู้สึกได้ถึงหัวใจสัมผัสได้ถึงความคิดข้างใน และมันรู้สึกดี จริงอยู่ว่าปกติแล้วผมชอบการฟังเพลงและมีเพลงในแทบทุกช่วงเวลาของชีวิต เป็นสิ่งที่ไม่ได้รู้สึกแปลกอะไรขนาดนี้ ทุกช่วงชีวิตจังหวะ การเคลื่อนไหว ผมก็เหมือนมีบทเพลงอยู่ในใจ ใช้คำว่าแทนแทบทุกความรู้สึก ความเข้าใจ ความรัก ความอ่อนไหว และชีวิตโดยรวมแล้ว ผมก็รุ่มรวยไปด้วยเสียงดนตรี แต่บทเพลงก็ไม่เคยทำให้รู้สึกดีได้เท่าขนาดนี้ ก็เพียงแค่ฟังและเคลื่อนไหว ก็เท่านั้น แต่มันก็ไม่ใช่สำหรับวันนี้ สำหรับคนที่แสนจะงี่เง่าและอ่อนไหวแบบผมนี้ เพลงง่าย ๆ โง่ ๆ ที่มาถูกจังหวะ ก็ทำให้ผมน้ำตาไหลได้อย่างง่าย ฟังแล้วก็น่าอาย ผมยังจำเพลงที่เปิดอยู่ในวันที่ผมมีจูบแรก วันที่ผมต้องหันหน้าเข้าหาฝาผนังแล้วร้องให้เพราะกลัวคนจะเห็นได้ว่าผมร้องให้เพียงแค่ได้ยินเพลงที่ทำให้คิดถึงวันที่ผมต้องเลิกกับเขา อืม…
